Pokémony były dla całego pokolenia wejściówką do świata gier. Przystępne, wciągające, z uzależniającym game loop przemawiającym do zbieracko-łowieckich instynktów graczy. Cassette Beasts w oczywisty sposób wzoruje się na serii Nintendo i to ze świetnym skutkiem.
Gra Clair Obscur: Expedition 33 to piękne dzieło gamingowej sztuki, moja gra roku 2025 (a jest czerwiec!) i fascynujący francuski ukłon w stronę jRPG. Jednak jej wysoki poziom trudności może błyskawicznie zniechęcić początkujących graczy, sprawiając, że zamiast cieszyć się fabułą, utkną na etapie pierwszych poważniejszych przeciwników, a ich rollercoaster emocji wyniknie bynajmniej nie tylko z porywającej fabuły.
Moja postać w Diablo IV zginęła może 3 razy. W tym raz – bo poszedłem po kawę i jakiś pomniejszy, ale wytrwały demon korzystając z życiowej okazji, wytrwale atakując przez 10 minut zdołał wreszcie zagryźć 50-levelowego barbarzyńcę. Jeśli damy sobie czas i nie chojraczymy, to Diablo IV jest grą wręcz dość łatwą. Ale…
Howdy partnerze. A więc wśród planowanych karier, między strażakiem a piłkarzem wymieniałeś zawsze kowboja? “Ulubiony western: tak.”? “Kto jest twoim bohaterem i dlaczego John Wayne”? To ruszaj z kopyta, bo Red Dead Redemption 2 jest dla Ciebie. W każdym innym przypadku: wstrzymaj swe konie! Jeśli nie lubisz wyzwań i to ma być twoje pierwsze rodeo, to ten tytuł może cię stratować.
Starszy krewny zostawił Ci w spadku nieruchomość za miastem i musisz jechać się nią zająć… Stardew Valley? Nie… He, he, he… Nie. Nie, nie, nie nie… nieeee. NIEEEE AAAAhghgghhh!!!…
…Darkest Dungeon to gra, która przeciora Cię po dnie swoich najciemniejszych lochów i mimo bardzo wysokiego poziomu trudności – skuje kajdanami dopaminy i uzależniającego game loop.
Spiritfarer to najlepszy couch co-op, w jaki miałem przyjemność (współ)grać, jedna z najlepszych gier, które można zaklasyfikować jako “łatwe bez przekraczania progu infantylności czy nudy” oraz najbardziej niedoceniona gra, jaką znam.
Dredge nie jest grą łatwą i trudno ją polecić n00bom. Casual pewnie odnajdzie się tu trochę lepiej, ale też najpewniej natknie się swoją dozę frustracji.
Choć Dziedzictwo Hogwartu nie spełnia wielu standardów, jakie zwykle stawiam grom z certyfikatem Izzy Mode, to na Brodę Merlina! Jeśli ta gra nie przekona n00ba do gamingu, to niech centaur porwie tego mugola!
Przepraszam. Naprawdę próbowałem!
Ale po eonach w Podmroku (ponad 40 godzin w grze)… Poddaję się. Nie uda mi się polubić Baldur’s Gate 3. Widzę i rozumiem jak wybitnym dziełem jest ta gra. Ale jako casualowy gracz niedzielny… No nie mogę się zdobyć, żeby wrócić do krainy…
Ta gra to casualowy święty Graal. Dziękuję za przybycie na mój TED talk, do widzenia.